Fantastisch nieuws! De RvB en het KVN hebben elkaar nu echt in de armen gesloten. Ze zijn allebei hartstochtelijk vóór verplichte DNA afname en opslag daarvan. En nog mooier: “het gaat om het gezamenlijk belang van de kynologie”. Toe maar!
Lees de column.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Het DNA voorstel vormt juist wel de basis voor het fokken van gezondere rashonden. Vooralsnog wordt er inderdaad nog niets met het opgeslagen DNA gedaan, maar over de procedure om onderzoeken te kunnen starten, over het afstaan van genetisch materiaal voor het (doen) verrichten van onderzoeken, de verantwoordelijkheden met betrekking tot advisering en besluitvorming zal in 2014 een apart voorstel volgen. De basis voor dit onderzoek wordt met het aannemen van dit voorstel gelegd.
BeantwoordenVerwijderenHet DNA voorstel vormt inderdaad de basis voor betrouwbare stambomen, maar zodra stambomen betrouwbaar zijn kunnen deze tevens gebruikt worden voor gezondheidsonderzoek. Op deze manier kunnen namelijk bewezen dragers van ernstige erfelijke afwijkingen aangemerkt worden. Zonder dat we zeker weten dat de ouders ook daadwerkelijk de ouders zijn kunnen we deze immers uitsluiten als vermoedelijke dragers aanmerken. Zodra we betrouwbare stambomen hebben kan de fokker hier dus zijn voordeel mee doen indien de wijze van vererving van een aandoening bekend is maar er voor zijn ras voor de betreffende aandoening nog geen DNA test beschikbaar is.
Correctie:
BeantwoordenVerwijderenIn de zin "Zonder dat we zeker weten dat de ouders ook daadwerkelijk de ouders zijn kunnen we deze immers uitsluiten als vermoedelijke dragers aanmerken." is een typefout geslopen. "uitsluiten" moet natuurlijk "uitsluitenD" zijn.
Hoi Monique,
BeantwoordenVerwijderenJe zit er helemaal naast. Onze rashonden dreigen ten onder te gaan aan excessieve selectie. Dat is het probleem dat aangepakt dient te worden. Er wordt geselecteerd op uiterlijk (rasstandaard, verplichte kwalificaties) gezondheid, gedrag en de showverplichting als fokeis. (bij verreweg de meeste rasverenigingen).
Gevolg van deze ongebreidelde selectie is dat er heel weinig rassen zijn die voldoende onverwante fokdieren over hebben. Per generatie (3 tot 5 jaar) zijn er 25 tot 50 onverwante reuen en 25 tot 50 onverwante teven nodig voor een gezonde populatie. Een en ander heeft inmiddels geleid tot een dramatische teruggang van de genetische diversiteit. Zo erg, dat een aantal rassen bij ongewijzigd beleid ten dode is opgeschreven.
Als we nu ook nog dragers en ouders van bewezen dragers gaan uitsluiten, omdat dit kan op basis van betrouwbare stambomen, maken we het allemaal nog erger dan het al is. Door valide DNA testen wordt het juist in veel gevallen mogelijk om dragers te behouden voor de fokkerij. Zelfs lijders hoeven dan niet per definitie uitgesloten te worden.
De DNA-afname die er perse moet komen kan dus in de toekomst een hulpmiddel zijn bij het gezond houden van onze rassen, maar vormt geenszins de basis. De manier die jij hier boven beschrijft werkt alleen maar averechts. Zo moeten we het dus niet doen.
De basis voor het voor het gezond houden van onze rassen zal gevonden moeten worden in maatregelen die er toe zullen leiden dat de dramatische teruggang van de genetische diversiteit in eerste instantie op z’n minst vertraagd wordt. We moeten echter toe naar een situatie waarin de genetische diversiteit weer op het gewenste niveau zal zijn. Dat kan alleen maar door het inzetten van voldoende onverwante fokdieren.
De verplichte DNA afname en opslag is nodig, maar zal dit grote, bedreigende probleem niet oplossen, zeker niet als uitkomsten van DNA-verwantschap onderzoek ook nog eens zoals jij hierboven beschrijft verkeerd worden gebruikt. We moeten voorkomen dat fokkers op het verkeerde been worden gezet door verkeerde informatie.
Dit is allemaal ter sprake geweest tijdens de fokkerstour van 2012 en 2013.
Groetjes, René