De vrijheid van meningsuiting is neergelegd in artikel 7 van de Grondwet.
Het artikel houdt het recht in zonder voorafgaand verlof gedachten en/of gevoelens te openbaren.
Niemand heeft dus de goedkeuring van wie dan ook nodig om zijn/haar mening kenbaar te maken. Ook is er een verbod op censuur.
De Grondwet is vanzelfsprekend van toepassing op de Raad van Beheer. Normaal gesproken kun je binnen onze organisatie vrijelijk je mening uiten.
Na dinsdagavond 2 maart j.l. ben ik daar toch aan gaan twijfelen.
Lees hier verder.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Als nieuwkomer valt mij aan de ene kant de autoritaire toon van het verwelkomen van nieuwe leden en aan de andere kant het op eieren lopen van de Raad op.
BeantwoordenVerwijderenHet is duidelijk dat de organisatie de juiste toon nog niet gevonden heeft. Aan de ene kant veel ge-en verboden en aan de andere kant het gebrek aan beslissing bevoegdheid, het is een lastige spagaat.
Wij, de leden vormen met elkaar de Raad, als we openheid en vrijheid van meningsuiting willen zullen we daar zelf een moeten bijdragen.
Groetjes Marianne
De RvB is een vereniging van verenigingen. Daar wringt de schoen. Door deze constructie zal de beslissingsbevoegdheid van de RvB altijd vrij beperkt zijn. Bij de aangesloten verenigingen hebben de leden het laatste, beslissende woord. Dat kan beslissingen die de vereniging van verenigingen (RvB) eigenlijk zou moeten nemen flink in de weg zitten. Kort gezegd, wat de leden van de aangesloten verenigingen niet willen, kan de RvB niet afdwingen. Dit dilemma heeft ook gespeeld in de tijd van het Centraal Fokbeleid eind vorige eeuw begin deze eeuw. Dat heeft zowel het toenmalige bestuur van de RvB als veel clubbesturen de kop gekost. Chaos was het gevolg.
BeantwoordenVerwijderenEen voorwaarde om als vereniging van verenigingen goed te kunnen functioneren is openheid en het toestaan en kunnen omgaan met afwijkende meningen. Nu doet men daar erg krampachtig over en dat werkt contra-productief. Ik merk dat dit weblog voorziet in een behoefte. In het verleden is veel mislukt door een top-down beleid. Fokkers worden vaak pas ingelicht en er bij betrokken als de besluiten al genomen zijn, en dan gaat men zich verzetten. Dat ligt niet altijd aan het bestuur van de RvB maar vaak ook aan de besturen van de rasverenigingen, die een gebrekkige communicatie hebben met hun leden. Door "kynologie op de korrel" kan nu iedereen op de hoogte zijn en is niemand afhankelijk voor het verkrijgen van informatie van zijn/haar rasvereniging en kan men zelf een mening vormen. Uiteraard steek ik m'n eigen mening niet onder stoelen of banken, vooral in bijdragen uit eigen keuken. Maar ook geef ik veel actuele informatie 1 op 1 door. Ik proef dat de RvB hier een eind aan zou willen maken. Dat zou een stap terug betekenen en zou tevens de opmaat zijn voor onnodige spanningen binnen de vereniging RvB.
gr. René
Hoi René,
BeantwoordenVerwijderenwij hebben er ook al een paar keer over gesproken en we zitten op dezelfde lijn!
Iedereen mag zijn mening geven, dat is een grondrecht. Ook al zijn het meningen over en uit een vergadering. Censuur is uit den boze, controle vindt achteraf plaats.
Dat de Raad in een spagaat zit kan ook aan de werkwijze van diezelfde Raad liggen. Vraag vooraf een helder mandaat om bijvoorbeeld te onderhandelen en spreek tussentijdse verantwoording af.
Het is vreemd dat er een spanning zit tussen de "vereniging van rasverenigingen" en het kantoor van de Raad, terwijl dat inhoudelijk hetzelfde zou moeten zijn.
Een goed voorbeeld is het normdocument. Helemaal geen slecht plan, waarvan van te voren duidelijk was dat het aan de kant van de VBK moeilijk zou kunnen liggen. Ook nog eens opgesteld door prima partijen die hier hun gemeenschappelijkheid in troffen.
Indien vooraf een korte samenvatting was gegeven en was aangegeven dat het gebaseerd was op bijvoorbeeld het onderzoek en een aantal bijeenkomsten gekoppeld aan een uitspraak dat dit normdocument NA de besprekingen openbaar zou worden, is er weinig aan de hand.
Ik kan me vinden in hetgeen Marianne aanvoert: het is zoeken naar de juiste toon. Maar in zo'n situatie is het verstandig om juist dan je kwetsbaar en dienstbaar op te stellen.
Als laatste zou ik hier willen herhalen wat ik al tijdens een Taskforce bijeenkomst heb gezegd: een democratie bestaat juist bij de gratie van de luis in de pels!
Groetjes
Chris