De dierenbescherming haalt flink uit naar onze rashonden. Het imago loopt keer op keer flinke deuken op. Negatieve beeldvorming dus. Daar hebben we het ook over gehad tijdens het afgelopen pilot-keurmerk-overleg. Binnenkort meer hier over. We zullen alles op alles moeten zetten en concreet aantonen wat we er aan doen om zo gezond mogelijke rashonden te fokken.
Het bestuur van de RvB werkt niet erg mee. Begin 2006 is al begonnen met het ontwikkelen van een keurmerk/certificering. Nu in 2010 hebben we nog steeds niets, terwijl we eind 2008 het keurmerk eigenlijk al in huis hadden. Maar we kunnen nog steeds terug naar de situatie van 2008.
Moeten we dat wel allemaal willen en er onze schouders onder zetten.
Voor wie het nog niet gelezen heeft, lees hier het ontluisterende artikel van de dierenbescherming.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Het artikel is niet ontluisterend, maar de hysterie rondom fokzuiverheid en rasstandaarden! Een keurmerk plakt alleen maar een vlaggetje op fokkers, de praktijk verandert er niet door.
BeantwoordenVerwijderenJammer dat de dierenbescherming nou eens niet verteld waar je dan wel een gezonde hond kunt kopen. Wie komt er voor de rashonden op?
BeantwoordenVerwijderenHet blijft tot nu toe nog steeds praten en weinig uitvoeren.Met als gevolg dat sommige rassen steeds zieker worden.En er met zieke lijnen gewoon mee door gefokt wordt.
BeantwoordenVerwijderenHoewel ik vind dat er veel meer aandacht voor de gezondheid en het welzijn van de rashond moet zijn.
BeantwoordenVerwijderenWeet ik niet waar cijfers als 40% van de rashonden heeft last van erfelijke problemen vandaan komen. Als dat zo is ben ik benieuwd naar de onderbouwing van die cijfers.
Dat er problemen zijn, dat kan niemand ontkennen en ik denk dat het nu ook tijd wordt om de balans op te maken en hard op na te denken of de ingeslagen weg wel de goede is. Het is nog niet te laat.
Marianne
Het gaat om de negatieve beeldvorming. Dan is een discussie over onderbouwing van de cijfers minder belangrijk. Die negatieve beeldvorming moeten we te lijf gaan met positieve beeldvorming. Dus erkennen dat er een probleem is in de rashondenfokkerij en duidelijk uitventen wat we er concreet aan doen. Een keurmerk helpt daarbij. Want een keurmerk krijg je alleen maar als je aan bepaalde voorwaarden voldoet. Een belangrijke voorwaarde is bijv, specifieke inteeltcombinaties niet doen. Dan sla je meteen een wapen uit handen van de dierenbescherming, want inteelt is volgens hen de bron van (volgens hen) alle ellende. Het gesprek over certificering/keurmerk is gestart in 2006. Nu in 2010 staan we door zwabberbeleid van het bestuur nog steeds met lege handen. Natuurlijk met dank aan de clubbestuurders die dat zwabberbeleid ondersteunen. Rasverenigingen zouden er verstandig aan doen om hun eigen clubkeurmerk in het leven te roepen. Dat helpt meer dan een RvB-keurmerk simpel door het feit dat de naamsbekendheid van de RvB nagenoeg nihil is. De naamsbekendheid van de meeste rasverenigingen is per definitie vele malen groter, omdat de naam van het ras deel uit maakt van de naam van de rasvereniging.
BeantwoordenVerwijderenMisschien moet de naam van de RVB maar eens veranderd worden in een naam waaruit hun functie blijkt. Lijkt me een eerste stap op weg naar een nieuw beleid waarin de rashond (en haar welzijn) centraal staat.
BeantwoordenVerwijderenGing het maar alleen om beeldvorming, helaas is dat niet waar. Het wordt door de Dierenbescherming misschien wat zwaar aangezet, maar we kennen allemaal de beelden van de kermende Cavalier King Charles, of de kreupele Duitse Herder. Als er cijfers zijn, dan is het goed om daar naar te kijken. Als ze er niet zijn, wordt het tijd dat ze er komen. Op basis daarvan kunnen gerichte maatregelen genomen worden. Met het zwarte pieten wie wat had moeten doen gaat veel tijd verloren, die tijd kan volgens mij beter besteed worden.
BeantwoordenVerwijderenEen keurmerk kan helpen, maar een Ridgeback met of zonder keurmerk blijf een hond met een indicatie van erfelijke afwijking en zo zijn er nog veel meer zaken te noemen die je met een keurmerk niet oplost.
De verantwoordelijkheid voor het tot nu toe gevoerde beleid ligt bij de r.v. daar moet ook het initiatief voor verandering vandaan komen.
Zij kunnen in hun fokreglement die maatregelen nemen die nodig zijn om het ras weer gezond te krijgen, de Raad kan hierbij ondersteunen en faciliteren.
Gezondheidsonderzoek om te kijken hoe de rassen er in werkelijk voor staan is hiervoor een doeltreffend middel.
Marianne
Hoi Marianne,
BeantwoordenVerwijderenIk heb niet gezegd dat het ALLEEN om beeldvorming gaat. Ik heb ook gezegd, dat we moeten erkennen dat er problemen zijn. In discussie gaan over cijfers wekt al snel de indruk dat we de problemen willen tegen spreken/bagatelliseren. Of het nu gaat om 40% of over 20% is niet van belang voor aspirant-puppykopers. Wat men wil weten, is wat we concreet doen om de problemen te tackelen. De fokkers zijn de eerst-verantwoordelijken. De rasverenigingen zijn verantwoordelijk voor het gevoerde gezondheidsbeleid en ondersteunen de fokkers en geven sturing door gericht beleid te ontwikkelen. Zij kunnen hier een clubkeurmerk aan koppelen. Wel duidelijk maken waar dat clubmerk voor staat. Dan werk je aan welzijn en gezondheid en aan positieve beeldvorming. Dat daarmee de problemen dan niet acuut de wereld uit zijn, is niet zo'n probleem. We laten wel duidelijk zien wat onze intentie is.
Wat je zegt over de Ridgeback klopt natuurlijk. Wat dacht je van de rassen met te kleine schedeltjes, extreem korte neuzen en veel te brede koppen. Dit zijn allemaal creaties van de mens. Moeten we al die rassen maar afschaffen?(niet dat jij dat zegt, hoor) Nee, wat mij betreft niet. Beter kunnen we de rasstandaarden zo aanpassen dat dergelijke schadelijke rastypische eigenschappen bestreden kunnen worden. Neusjes iets minder kort enz.
In feite zijn we het redelijk met elkaar eens. Er moet nu wel eindelijk eens iets gaan gebeuren. In 2006 beginnen met certificering/keurmerk en in 2010 nog niets hebben, lijkt nergens op. Dus nogmaals: laat de rasverenigingen hun eigen verantwoordelijkheid maar nemen. Gelukkig zijn er rasverenigingen die dat al doen. Ze hebben al een clubkeurmerk of zijn er mee bezig.
Elke melding van een ziekte/aandoening behoort door de rv serieus genomen te worden helaas zie je te vaak dat dit niet gebeurd.Veel rv zijn denk ik bang om daadwerkelijk in actie te komen bang om de grote fokker hiermee te kwetsen.
BeantwoordenVerwijderenDe grote vraag is, hoe bewerkstellig je een verandering in denken, want de balans slaat nu negatief uit. Natuurlijk zijn er fokkers en r.v. die zich bewust zijn van de problemen en hier ook naar handelen, maar er zijn er ook veel die nog in de ontkennende fase zijn. Het zal nodig zijn ook die fokkers te bereiken en te overtuigen. Ik vind niet dat je rassen moet verbieden. Ik geloof zelfs dat ook de rasstandaard niet veranderd hoeft te worden, hoe een ras in 100 jaar kan veranderen, terwijl de rasstandaard hetzelfde blijft toont de BBC docu aan.
BeantwoordenVerwijderenDaarom is voorlichting en onderzoek naar de gezondheid van de rashond belangrijk, alleen als we precies weten wat er aan de hand is kun je gericht maatregelen nemen en kun je die maatregelen ook uitleggen, ook aan de fokkers die hun ogen er liever voor sluiten. Natuurlijk zijn er r.v. die dit al doen, als die een clubkeurmerk krijgen, prima. Dat is een eerste aanzet.
Maar volgens mij moet er meer gebeuren om de problemen die nu de kop op steken, het hoofd te bieden.
Sorry hoor maar jullie praten alleen over ziekten en cijfers bij rashonden. De Dierenbescherming kan wel zeggen dat (sommige) rashonden ongezond zijn, dat is namelijk makkelijk want deze feiten zijn vastgelegd. Waar blijven de cijfers van niet-rashonden? Ken genoeg hiervan die dezelfde, of zelfs meer aandoeningen hebben die ook binnen bepaalde rassen ook voorkomen alleen deze worden niet genoteerd. En ok voor deze honden hebben de baasjes minder aanschafkosten betaald.
BeantwoordenVerwijderenDus als we het over welzijn hebben durf ik te stellen dat er in ieder geval bij de officieel gefokte rashond iets bekend is en bij de niet officieel gefokte helemaal niets.
Laten we aan die beeldvorming eens wat doen.
De vraag wat de toekomst van de rashonden is lijkt op die over inheemse volken tegenwoordig.
BeantwoordenVerwijderenHet is duidelijk dat heel weel aanpassingen moeten gebeuren om door ons zo geliefde diversiteit in de wereld te kunnen behouden.
Er waren meerdere momenten waarmee was ik direct geconfronteerd geweest met die pure en krachtige natuur van mijn hond en waarbij voelde ik me onmachtig, tegenover de fait dat ik hem niet echt kan gunnen/ verontwaardigen iets dat hij zo excellent nu in is, zoals duizenden jaren terug. Iets dat hij ‘gemaakt voor is’, iets dat misschien met de grote gedeelte ‘hij leeft voor’- jagen en doden.
Het is niet zeldzaam om te zien een windhond dat heeft geen zien om te rennen achter een stukje plastic op een bekende/geregisseerde ren veld…
Het is ook dood gewoon op de shows tegenwoordig ras honden te zien, bijvoorbeeld, onder wolken van haarlak, dat je dan vermijdt; het is dan om te voorstellen hoe is dat voor de hond zelf, met zijn nog 1000 x sterkere reuk vermogen...
Het is zeker goed dat wordt gesproken over ras honden.
Alleen, hoe is gesproken over (pijnlijke) fouten bijvoorbeeld, dat sommige ras honden moesten doorgaan lijkt soms zo nonchalant te zijn: zelfs als het is toegegeven, soms klinkt het alsof het gaat om foutjes van een succesvolle ‘carrière’ van een fokker/keurmeester dat hij moet aanpassen om zijn speelgoed anders niet voorgoed te verliezen. En niet om de hond zelf.
Dan vraag je je; hoe diep is doorgedrongen...en wat werkelijk zal gedaan worden om ras honden in de toekomst te beschermen.
Hoe makkelijk nog steeds beslissingen worden genomen, over welzijn/ leven van de honden is frappant;
Door dierenartsen nog steeds jaarlijkse (over)vaccinaties worden aanbevolen, en sterilisatie als gewenste/routine operatie.
Over euthanasie, zelfs door 'rescue' organisaties is vaak zo 1,2,3 lang over nagedacht (als euthanasie zulke Humane(!)/goede/oprechte oplossing was, dan was het zeker al op de helft van Afrikaanse bewolking toegepast geweest...).
Zelfs nu, door Raad van beheer, wordt gezegd dat:
'...Wij moeten gezonde en sociale
honden fokken, dat passen in het gezin...'(?);
Dat is nog zo’n een onmogelijke/waanzinnige constructie, zoals die door show’s/keurmeesters verzonnen:
Een show type en een werk type hond- die bestaan niet.
Er besta alleen maar een optimale gezond hond, in de goede balans, dat heeft recht om hond te kunnen zijn. Individuele levende wezen.
De bedrijfsmatige fokker en hobby fokker?
Er besta maar een goede fokker.
Net deze gevonden:
BeantwoordenVerwijderenhttp://www.minlnv.nl/pls/portal/url/page/minlnv/actueel/nieuwsitem?p_news_item_id=25096